ਜਿਓਟੈਗਸ:

ਕੰਬੋਡੀਆ

ਫੋਟੋ ਗੈਲਰੀ, ਮਾਲਪੇਲੋ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਜੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਚੱਟਾਨ ਤੋਂ ਡੇਟਾ, ਪਹੁੰਚ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਰੂਟਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਭਾਲ ਮਾਡਲ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ

ਮਾਲਪੇਲੋ: ਕੋਲੰਬੀਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ, ਸ਼ਾਰਕ, ਕਿਰਨਾਂ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਨੀਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਖੋਜ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਗਲਿਆਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਗਰੁੱਪਰ, ਛੋਟੀਆਂ ਪੈਲੇਜਿਕ ਮੱਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਮਾਲਪੇਲੋ ਦੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਪਹਾੜ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ, ਕਰੰਟਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਜੈਵਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਫੋਟੋ ਗੈਲਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਲੰਬੀਆ ਟਾਪੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਨੈਟਵਰਕ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਫੋਟੋ: ਰੋਲੈਕਸ ਮਿਸ਼ਨ ਬਲੂ)

ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤਸਵੀਰਾਂ ਮਾਲਪੇਲੋ ਇਹ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਤਿਅੰਤ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਲੈਂਡਸਕੇਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਇਹ ਟਾਪੂ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਤੱਟ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਉੱਭਰਦੇ ਹੋਏ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ, ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਹੀ ਚੱਟਾਨ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਰੰਟਾਂ, ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸ਼ਾਰਕ, ਕਿਰਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਨ ਰੂਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਫੋਟੋ ਗੈਲਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੀ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਾਸ਼ੀਏ ਵਾਲਾ ਇਲਾਕਾ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਿਰੀਖਣ, ਪਹੁੰਚ ਪਾਬੰਦੀਆਂ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮਾਲਪੇਲੋ ਮਾਹਰ ਗੋਤਾਖੋਰਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਇਹ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਮਿਸ਼ਨਾਂ, ਨਮੂਨੇ ਲੈਣ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਮੇਜਿੰਗ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਤ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਟਾਪੂ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕੰਬੋਡੀਆਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭੂਗੋਲ ਹੈ ਜੋ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਦੀਆਂ ਸੰਚਾਲਨ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਪੇਲੋ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਲੰਬੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ, ਅਨੁਕੂਲ ਮੌਸਮੀ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਢੁਕਵੇਂ ਉਪਕਰਣਾਂ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਤਸਵੀਰ, ਹਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਯੰਤਰ, ਹਰ ਨਮੂਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਇਸਨੂੰ ਮਾਪਣ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ।

ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਬਿਰਤਾਂਤ ਪੈਮਾਨੇ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਣੇ ਸਮੂਹ, ਧੱਬੇਦਾਰ ਈਗਲ ਕਿਰਨਾਂ, ਬੈਰਾਕੁਡਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਲੂਏਟ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਲਪੇਲੋ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕੇਂਦਰ ਕਿਉਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਇੱਕ ਜੈਵਿਕ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਜਾਵਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਘਣਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਸਬੂਤ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।

ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੈਂਡਰਾ ਬੇਸੁਡੋਮਾਲਪੇਲੋ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨ ਬਲੂ ਲਈ ਹੋਪ ਸਪਾਟ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾਗਤ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਟਾਪੂ ਦੀ ਉਸਦੀ ਨਿੱਜੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਨਤਕ ਸਹਿਮਤੀ ਬਣਾਉਣ ਤੱਕ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਡੇਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਤੱਕ, ਮਾਲਪੇਲੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਵੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਸ ਸਟੱਡੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ: ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਤਕਨਾਲੋਜੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਿਰੀਖਣ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗਠਿਤ ਮਾਡਲ।

ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼, ਸੀਮਤ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਗੋਤਾਖੋਰ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ, ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਪਹੁੰਚ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦਬਾਅ ਵੱਲ ਨਿਰੰਤਰ ਧਿਆਨ। ਇੱਥੇ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਅਮੂਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਦੀ ਢੋਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਠੋਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਿਯਮ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੋਜ, ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਫੋਟੋ ਗੈਲਰੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਾਲਪੇਲੋ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਟਾਪੂ ਵਜੋਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸ਼ਾਰਕ, ਰੇਅ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ: ਉਹ ਸੀਮਾਉਂਟ, ਪੈਲੇਜਿਕ ਕੋਰੀਡੋਰ, ਤੱਟਾਂ, ਗੈਲਾਪਾਗੋਸ, ਕੋਕੋਸ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਦੇ ਤਰਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਤਰਕ ਵੱਲ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੈਰਾਕੀ ਦੇ ਰਸਤੇਸਮੁੰਦਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਗਲਿਆਰੇ ਅਸਲ ਜੈਵਿਕ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਜਨਤਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।

ਇਹਨਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਲਪੇਲੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਚੱਟਾਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਵੀਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ਮਾਪੋ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਓ, ਸੀਮਤ ਕਰੋ, ਜੁੜੋ। ਇਸਦੀ ਤਾਕਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਦਲੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਡੇਟਾ, ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ, ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਨੈਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਹੈ ਕਿ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸੂਝਾਂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:

ਮਾਲਪੇਲੋ, ਕੋਲੰਬੀਆ ਦਾ ਟਾਪੂ ਜਿੱਥੇ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਇੱਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗੈਲਾਪੈਗੋਸ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ
ਰਾਪਾ ਨੂਈ, ਟਿਕਾਊ ਨਵੀਨਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਏਅਰ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ

ਮਾਲਪੇਲੋ: ਕੋਲੰਬੀਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ, ਸ਼ਾਰਕ, ਕਿਰਨਾਂ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਨੀਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਖੋਜ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਗਲਿਆਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਮਾਲਪੇਲੋ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਰਾਕੁਡਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਤੈਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਗੋਤਾਖੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਪੈਮਾਨੇ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ: ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਗਲਿਆਰਿਆਂ ਲਈ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। (ਫੋਟੋ: ਰੋਲੇਕਸ ਮਿਸ਼ਨ ਬਲੂ)

ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਦੇਖੋ

ਟਿੱਪਣੀਆਂ

Lascia ਰਾਸ਼ਟਰ commento

ਸਬੰਧਤ ਲੇਖ